«پیاده روی در ماه» نمایشنامهای از مصطفی مستور است. داستان در یک کافه میگذرد. آدمهایی که پشت میزهای مختلف نشستهاند به نوبت وارد دیالوگها و مشکلات و دلمشغولیهای خود میکنند، دور میز اول جوانهایی نشستهاند که به دلیلی مجبور به مهاجرت شدهاند. میز دوم سه دختری که دارند برنامه یک سفر را میریزند و یکی از آنها برای آمدن مشکل دارد. میز سوم میزی است که چند نفر پای یک قراردارد تجاری غیر قانونی نشستهاند و راجع به چند و چون گریختن از دست قانون حرف میزنند و میز چهارم، میز چند جوان است که درباره عشق و روابط عاشقانه و ناپایداری آن بحث میکنند. صحنه کافهٔ کوچکی است با دیوارهای آجری مدور که چند تابلو نقاشی جا به جا به دیوارها آویزان است. فضای کافه پر از دود سیگار و به لحاظ هندسی دایره است که پنج میز با فواصل مساوی بر محیط دایرهٔ کف قرار گرفتهاند. طراحی به گونهای است که کف صحنه دوار است و در طول نمایش، برای انتقال از یک میز به میز دیگر، حول مرکز دایره میچرخد. تنها میز فعال نمایش، همواره میز مقابل تماشاگران است که با نور موضعی صحنه روشن شده است. سایر میزها در فضای نیمهروشن عقب هستند و هر چند بازیگرانشان آکسیون دارند، صدایشان را نمیشنویم. پیشخان کافه به شکل قوسی انتهای صحنه است و دو پیشخدمت در طول نمایش به هر پنج میز سرویس میدهند. موسیقی خنثی و ملایمی که هرگز نباید صدای بازیگران را محو کند، به عنوان پسزمینه در کل نمایش به گوش میرسد. صحنه کاملا تاریک است و با افکندن نور موضعی به میز اول، نمایش آغاز میشود.
تکه هایی از کتاب:
کلمات خیلیخیلی باارزشند. بهخصوص اگه بیفتند دست کسی که قدر اونها رو بدونه. بعضیها صبح تا شب حرف میزنند اما چیزی نمیگن و بعضیها سه کلمه حرف میزنند که ارزش سه کامیون طلا داره.
اینطوری نیست که صبح از خواب بیدار بشیم و تصمیم بگیریم: گور پدر دیروز. دیروز تو تکتک سلولهای ذهنمون هست، چهطوری میتونیم پاکشون کنیم؟!
تمامی آنچه از برادرانمان میخواهیم این است که پایشان را از روی گردنمان بردارند.
نقد و بررسیها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.